یلدا، سنتی دیرینه و یادگاری کهن در آخرین شب پاییز و بلندترین شب سال، مهمان خانواده های ایران زمین می شود و با حضورش دلها را گرد سفره پرمهر یلدایی...
پایگاه خبری فریاد شرق / کاظم شیبانی
یلدا، سنتی دیرینه و یادگاری کهن در آخرین شب پاییز و بلندترین شب سال، مهمان خانواده های ایران زمین می شود و با حضورش دلها را گرد سفره پرمهر یلدایی دور هم میآورد تا در کنار هم و با آرامش و گرمی به استقبال از زمستان برد.
به راستی که این سنت باستانی که به شو چله نیز معروف است سراسر درس و زیبایی ست اما مدت هاست که دیگر از رسم و رسوم و آیین هایی که در این شب بین مردم رایج بوده خبری نیست و متاسفانه این شب زیبا و فرهنگی رنگ و بوی تشریفات و طعم تجمل به خود گرفته است.
در این شب ناب جای خالی قصه ها و روایت های شیرین سرزمین مادریمان، ابیات ناب شاعران پارسی گو به خصوص حافظ شیرازی، ترانه های محلی، بازی های گروهی محلی و صدها سرگرمی دیگر که بخشی از هویت فرهنگی ماست و تداومش باعث اتصال نسلها به ریشههای خود میگردد؛ به شدت خودنمایی می کند، آنگونه که گویا قبل از سرمای زمستانی یخ زده و به نابودی گرویده است.
کرسی مادربزرگ، جمع گرم خانواده، خندهها، همدلی ها و… همه و همه اینها بخشی از فرهنگ بی نظیر ماست که امروز به ندرت دیده میشود. با تمام این اوصاف کاش بشود دوباره شب چله را همانند نیاکانمان به گرمی پاس داریم تا روایت کهن، پیروزی روشنایی بر تاریکی و باور زایش خورشید در بلندترین شب سال را به خاطرهای ماندگار برای خودمان و انتقال به نسل های آتی این سرزمین آریایی تبدیل کنیم.
باید آگاه شویم و بپذیریم که این شب، بخشی از هویت ماست و تمام تلاشمان را برای حفظ آیینها و سنت های پرمعنایش به کار بریم و هرگز از پیام اصلی یلدا که استحکام خانواده و همبستگی و اتحاد است غافل نشویم. پیام واقعی شب یلدا این است که خانوادهها کنار هم جمع شوند تا فرهنگ غنیمان حفظ و به نسل های آینده منتقل شود.
