در این روزها نوشته های زیادی را خواندم و با نگرش ها و ابعاد نگاهی مختلفی آشنا شدم. یکی از این نوشته ها متنی بود درباره تحمیل وثیقه های سنگینی برای حاضرین در اعتراضات اخیر...
پایگاه خبری فریاد شرق
در این روزها نوشته های زیادی را خواندم و با نگرش ها و ابعاد نگاهی مختلفی آشنا شدم. یکی از این نوشته ها متنی بود درباره تحمیل وثیقه های سنگینی برای حاضرین در اعتراضات اخیر، نوشته ای که توسط یکی از خبرنگاران گروه جامعه روزنامه شرق نوشته شده بود.
نوشته ای بیشتر احساسی و یک طرفه که بیشتر از آنکه بخواهد به مشکلات افراد و خانواده های درگیر در این ماجرا بپردازد بیشتر سعی در مخفی کردن برخی حقایق و مشکلات ایجاد شده توسط این افراد دارد و به نوعی نویسنده تلاش کرده تا با تکرار عامدانه برخی کلمات آن هم به صورت هدفمند و جایگزین کردن برخی واژه های نادرست به جای واژه های صحیح بیشتر، عقاید خود را بازگو و به مخاطب تلقین کند تا حقیقتی که عیان شده و همه آن را به خوبی می دانند.
من نیز تخصصی وارد این موضوع نمی شوم و نظرم را ساده می نویسم، بدون پیچیدگی و فارغ از زرق و برق های خاصی تا برای همگان ملموس و قابل فهم باشد.
در ابتدا باید بگویم نویسنده گرامی بجز اینکه اعتراض، اغتشاش، جنگ و مبارزه از نظر معنایی و اجرایی با هم فرق دارند. هر کدام قوانین خاص خود را نیز دارند که در تمامی موارد انسان و انسانیت در نظر گرفته می شود. حتی قاتل ها نیز برای خود قوانینی دارند و پایبد اصولی هستند اما اینکه شما می خواهید با مظلوم نمایی و برانگیختن احساست به سیاه نمایی و سفسطه روی آوری و به تطهیرسازی وحشی گری ها برسی این اصلاً پسندیده نیست هر چند بیانش از شما نیز به هیچ عنوان دور از ذهن نیست چرا که از وظیفه ات منطق و صداقت را حذف ساخته ای.
می شود توضیح دهی تخریب و به آتش کشیدن اموال مردم، راه بستن به روی مردم، ضرب و شتم و گرفتن جان مردم عادی چه ارتباطی به اعتراض دارد؟
در محیط کاری خیلی از همکاران با هم اختلاف نظر دارند و نسبت به کار هم معترض هستند. آن ها اعتراض خود را بیان می کنند اما هرگز به دارایی ها و خانواده یکدیگر آسیب نمی رسانند.
می شود توضیح دهی در این اعتراضی که سنگش را به سینه میزنی چه میزان خسارت به مردم و اموالشان وارد شد؟
می شود توضیح دهی تماشای آن حجم خشونت معترضان با روح و روان کودکان چه کرده؟
می شود معنای اعتراض و اغتشاش را توضیح دهی؟
می شود فرق بین عبور کردن و وحشی گیری را توضیح دهی؟
بهتر است ابتدا موارد ساده را یاد بگیری و درک کنی، بعد به نوشتن و بیان احساسات دست بزنی و هرگز به منظور رسیدن به مواردی که خاص خودت هست مردم را بازیچه قرار ندهی و لباس دیگری تن بیان احساساتت نکنی.
زندگی مردم را مختل کرده اند و ترس به جامعه تزریق کرده اند حالا شما می آیی و برایمان از سه سال قبل قصه آغاز می کنی و به توصیف زندان می پردازی؟ آخر بی خرد مگه نمی دانی چرا به انسان عقل داده شده است؟ مگر عقل برای این نیست که انسان قبل از دست زدن به کاری کمی بیاندیشد و به عاقبتش عملش فکر کند؟ وقتی خودش به سرانجامش نمی اندیشد چرا باید خودکرده را تدبیر باشد؟
گستاخانه می گویی تعداد بازداشت شدگان معلوم نیست اما لب از لب نمی گشایی و از تعداد آنان که برخی از همین بازداشت شدگان نامعلوم زندگیشان را سیاه کردند هیچ سخنی به میان نمی آوری، اصلاً نمی دانی تعدادشان چقدر است.
از سنگینی مبلغ وثیقه می گویی اما از سنگینی خسارتی که به قول خودت اعتراضشان به ملت تحمیل کرد هیچ نمی گویی. در عجبم نکند در خانواده شما اینگونه است که اگر نسبت به کار والدین خود اعتراضی دارید خانه را تخریب می کنید و اعضای خانواده را مورد ضرب و شتم قرار می دهی مبادا به دفاع از خانواده بپردازند.
به دنبال آن هستی که با تعهد آزاد کنند. چقدر جالب مگر می شود همینطور ساده و بدون بررسی آزاد کنند آنان را که ملتی از آن ها شاکی هستند و در پی اجرای قانون برای آنان که خام اراجیف دشمن شدند، چشم روی انسانیت بستند و امنیت مردم را نشانه رفته اند.
شاید بد نباشد به همان اشخاصی که بادشان کردند برسانند که به عنوان دستمزد، مبلغ وثیقه شان را پرداخت کنند و اثبات کنند هوای پیروان ناحق خود را دارند.
اما راه حل مناسب این است که بررسی ها به طور کامل و دقیق صورت گیرد تا معترض از فریب خورده و اغتشاشگر جدا گردد و این کار نیز زمان می برد چرا که شیشه نیست که بخواهند بادش کنند، هر چند برای شما که در کسری از ثانیه حکم می دهید و به بدترین صورت اجرا می کنید این موارد قابل درک نیست.
و اما اعتراض؛ بهتر است خوب در گوش هایت فرو کنی آن جمعیتی که بعد از آتش همین معترضین مورد دفاع شما با وجود تمام سختی ها و مشکلات اقتصادی و نابرابری ها به خیابان آمدند برای اعتراض آمدند، اعتراض به اغتشاشاتی که شما اعتراض می دانیدش. اعتراض به اینکه عده ای سواستفاده گر و اوباش همچون امثال شما نگذاشتند اعتراض به حق شان دیده شود.
اعتراض کردند اما نه با تخریب و توهین، بلکه کاملاً مودبانه و قانونمند و اکنون نیز مطالبه آن ها این است که مقصرین به طور کامل شناسایی و مجازات گردند.
