سلام آقا امروز فرصتی شد دست به قلم بشم و برای اولین بار چندسطری بنویسم...
پایگاه خبری فریاد شرق / زهره آوینی
سلام آقا امروز فرصتی شد دست به قلم بشم و برای اولین بار چندسطری بنویسم
شاید دیگر قلبم توان نگهداری این حجم ازاندوه رونداره که به انگشتانم فرمان نوشتن داده این روزهایی که دردل همه مردم، البته نه، شاید بهتر است بگویم اکثریت بالای 90% مردم موجی از نگرانی و غم و اندوه غلیان میکنه رفتارهای متفاوتی رو دیدم رفتارهایی که وقتی واقع بینانه به اونا نگاه کردم باعث شد به این نتیجه برسم که مردم دارن در3 دسته مجزاحرکت میکنن.
دسته اول که اکثریت بالای 90%رو تشکیل میدن کسایی هستن که فارغ از هر اعتقاد و مذهب و پوشش و اعتراضی که دارن پای وطنشون وایستادن نه اینکه دنیاشون و زندگیشون گل وبلبل باشه برعکس تاالان دنیا به وفق مرادشون نچرخیده اما تونستن احساسات و رفتارشون رو مدیریت کنن و نذارن غم و ناراحتیشون بهشون غلبه کنه پای وجب به وجب خاک وطنشون وایستادن وگول حرفای پوچ اجنبی رونخوردن که پشت واژه آزادی برای مردم، هدف پلید تجزیه طلبی خاک ایران پنهان شده. آقاجان شمابگو به راستی کجای تاریخ چندهزارساله ایران دیدیم که دشمن با نیت خیر جلو اومده باشد که این بار دومش باشد؟؟؟
دسته دوم کسایی هستن که به هردلیلی که خودشون دارن مقابل ایران وایرانی وایستادن فرقی نداره چه توی این خاک زندگی کنن چه بیرون ازخاک ایران. اونا کسایی ان که مثلاً خودشونو ایرانی میدونن اما باهرغم ایرانی میخندن و میرقصن و شادی میکنن متاسفانه در این روزها کم ندیدیمشون کسانی که پدرشان ترامپ است و مادرشان نتانیاهو و خوب بلدن چطور جیگر بسوزانن.
اما دسته سوم کسایی هستن که چنان استخوان گیرکرده درگلو میمانند نه شهامت وجسارت پیوستن به دسته اول رادارن ونه جرات رفتن وقرارگرفتن دردسته دوم ومیدانم که چقدر ازاین دسته برقلب وروحتان زخم نشسته است گروهی که نمیدانی باآنها چه بایدبکنی چنان استخوانی که نه میتوانی قورتش بدی نه بالا بیاوریش.
این دسته بدترین مردمانن چراکه ماتکلیفمان بادسته اول ودوم مشخص است اما بادسته سوم نه هرلحظه منتظریم که یابه خودشون بیان یا نیشترشان قلبمون روپاره کنه. واین روزها کم ندیدیم این گروه رو، گروهی که روی خاک این سرزمین راه میروند اما برای نابودیش خوشحالن وبی تفاوت از غم مردم روزگار میگذرانند چرا که معتقدن غم مردم است نه غم اونا. این روزها دیدن این گروه برایم سخت ودردناک است و غم نبودن شما سخت تر و جانکاه تر و متاسفانه تاریخ به ماثابت کرده است که بهترین ادمیان جهان قربانی جهل این استخوان های درگلو شده اند . کاش میشد باصدای بلند فریادبزنم اینکه جزو دسته اول باشیم یا دسته دوم انتخاب خودمان است اما کاش لااقل قدری انسانیت در وجودمان باشد که استخوان درگلو نباشیم. آقای من شمانیستی اما فرزندانت استوار درراهت و پای آرمانهایت ایستاده اند.