عصر شنبه بیست و چهارم مردادماه در جلسه تجلیل از خبرنگاران بردسکن مطلبی درباره مطالبه گری بیان شد که بر خود لازم دانستم در این باره کمی سخن بگویم. سخنی که بیشتر در پی این بود تا مطالبه گری را از خبرنگاران بگیرد و تنها پرسشگری را وظیفه آن ها بداند...
پایگاه خبری فریاد شرق / کاظم شیبانی
عصر شنبه بیست و چهارم مردادماه در جلسه تجلیل از خبرنگاران بردسکن مطلبی درباره مطالبه گری بیان شد که بر خود لازم دانستم در این باره کمی سخن بگویم. سخنی که بیشتر در پی این بود تا مطالبه گری را از خبرنگاران بگیرد و تنها پرسشگری را وظیفه آن ها بداند.
در ابتدا باید بگویم مطالبه در لغت به معنای طلب کردن و خواستن است و مطالبه گر شخصی است آگاه که حق و حقوق انسانی، شهروندی و قانونی خود را با روشهای مختلف از کار فرما، دولت و یا حاکمیت طلب می کند و به حق و حقوق دیگران هم احترام می گذارد.
مطالبه گری در اکثر مواقع مسالمت آمیز و مدنی می باشد که اگر به آن پرداخته نشود و مورد بررسی یا پاسخ به خود نگیرد، مورد سواستفاده قرار گرفته و ممکن است رنگ تندروی و خشونت به خود بگیرد که این خود ناهنجاری و قانون شکنی بوده و هرگز خواست مطالبه گران واقعی نبوده و نیست.
در عصر حاضر مطالبه گری جزو حقوق قانونی و اساسی مردم به شمار می رود و هرگز نباید جلوی مطالبه گری به حق و قانونی مطالبه گران، با توجیهات مختلف گرفته شود. چرا که نشنیدن صدای اعتراض مطالبه گران، یا اهمیت ندادن به خواسته های به حق و قانونیشان باعث انباشت مطالبات و خواسته های آنها شده و گاهی این بی توجهی ها، بی اعتنایی ها و برخوردهای نادرست موجب اعتراضات گسترده و جنبش های مردمی و خسارت های فراوان می گردد.
نکته مهم در باب مطالبه گری این است که این مهم مثل همه پدیده های اجتماعی و فرهنگی نیازمند آگاهی، آموزش و یادگیری است تا در شخصیت افراد نهادینه شود.
پس مطالبه گر، فردی است فعال، نه منفعل
مسئولیت پذیر، نه مسئولیت گریز
اجتماعی، نه منزوی
ظلم ستیز، نه ظلم پذیر و اهل شورش
حق خواه، نه مطیع و بی اراده
دادخواه، نه بی تفاوت
آزادی خواه، نه برده
عدالت خواه، نه اهل بی عدالتی و رانت و...
هدف از مطالبه گری نیز رسیدن به جامعه آرمانگرا و قانونمنداست که مهمترین ویژگی در جامعه و حکومت منطبق بر اسلام است. پس در یک کلام باید بگویم جامعه ای که مردم آن مطالبه گر نباشند هرگز رنگ آزادی، عدالت، پیشرفت و توسعه پایدار و واقعی را نخواهد دید.
حال در روزگار ما که خبرنگاران به عنوان نماینده مردم معرفی شده اند و آنها را چشم بیدار لحظهها، راوی قصههایی که نباید در هیاهوی روزگار فراموش شوند، حافظان لحظهها، راویان دقیق و صادق رویدادهای جامعه و... دانسته و آنها را مسئول در قبال مردم و کشور، مسئول در قبال تمام باورها و اعتقادات مردم، مسئول در قبال منافع ملی، مسئول در قبال تجاوزهای فکری و اندیشه های بیگانگان به مرزهای فرهنگیمان، مسئول در قبال کژاندیشی و کژرفتاری های اداره کنندگان کشورمان و مسئول در برابر انسانیت و صداقت و... می دانیم چرا باید از حق مطالبه و مطالبه گری محروم کنیم؟ آن هم با این توضیح که پرسشگری حق اهالی رسانه است نه مطالبه گری. آیا این سخن با دیدگاه اسلام و سخنان رهبری که شاخص ما خبرنگاران برای مطالبه گری است تضاد ندارد؟
حتی در قسمتی از سخنان برای بیان اینکه مطالبه گری خاص خبرنگاران نیست به فضای مجازی اشاره شد و اینکه هر سخنی در مورد ادارات یا روسای ادارات در آنجا زده می شود که بیشتر آن ها صحت ندارد. من هم به عنوان یکی از اهالی رسانه این را خوب می دانم که اکثر سخنان فضای مجازی پوک، بی اساس، کذب و جهت دار است آن هم به این علت که هم در آموختن سوادرسانه کم کاری هایی صورت گرفته است و هم اینکه قانون و نظارت کافی در این مورد اجرا نمی گردد و در این شرایط متاسفانه فضای مجازی قتلگاه مردم ما بخصوص جوانانمان شده است و اتفاقاً یکی از مطالبات خبرنگاران رسیدگی، ساماندهی و نظارت درست فضای مجازی بوده و هست. چرا که در این فضا دشمن با همراهی عناصر ضدانقلاب و ضد مردم و ضد کشور عزیزمان ایران آزادانه هرکاری انجام می دهند و به راحتی مطالبات را با انگیزه های شخصی و خصمانه خود به سمتی که دلخواه خود است سوق می دهد. و این هرگز نباید میسر گردد که با توجیه فضای مجازی و رفتار نسنجیده و ناآگاهانه برخی فعالان فضای مجازی و انجام نظارت ناقص و ناکافی صورت مسئله را پاک کنیم و بخواهیم جلوی مطالبه گری اهالی رسانه را بگیریم. حال این سوال مطرح می شود که، چرا باید به علت این کم کاری ها جلوی مطالبه گری خبرنگاران گرفته شود و وظیفه آن ها را تنها پرسشگری بدانیم؟
رهبری شهیدمان بارها و بارها و در سخنان خود مردم را دعوت به مطالبه گری کرده اند به ویژه از جوانان و اهالی مکتب علم و رسانه. آیا به سخنان ایشان گوش نداده اید؟ ایشان از ما خواستند مطالبهگری کنیم و از مسئولان بخواهیم که کار جدّی بکنند. گفتند یکی از کارهایی که ما می توانید بکنیم این است که مسئولان را از کارهای نمایشی برحذر داریم و از آنها بخواهید کارهای جدّی و واقعی انجام دهند.
ایشان به ما گفتند در مسئلهی عدالت اقتصادی، در مسئلهی فرهنگ، در مسئلهی سبک زندگی و مسائلی از این دست مطالبهگری کنیم، منتها با منطق و با استدلال درست.
به ما آموختن در مطالبهگریها که به ما توصیهی کردند، مراقبت باشیم دشمن نتواند از مطالبهی بحقّ ما سوء استفاده کند. نه در صورتبندی مسئله و نه در راه حلّی که ارائه میدهیم و تاکید کردند سعی کنیم با دشمن وجه مشترک و مانند اینها پیدا نکنیم.
در جای دیگر آگاهانه بیان داشتند که مطالبه طبعاً با نوعی اعتراض همراه است. بله مطالبه به معنای این است که نقصی وجود دارد و ما می خواهیم رفع آن نقص را مطالبه کنیم بنابراین با اعتراض همراه است؛ اما نباید بگذارید این مطالبهی شما و اعتراض شما اعتراض به نظام اسلامی تلقّی بشود؛ این مهم است چرا که دشمن منتظر این است.
این نکته را هم باید بگویم اهالی رسانه مطالبه گر، منعکس کننده و انتقال دهنده مطالبات مردم هستند مردمی که به آن ها اعتماد کرده اند و آن ها را از خود می دانند که این مطالبات نیز چیزی جز خدمت به مردم و کشور و یادآوری آرمان هایی که بخاطرش انقلاب اسلامی ایران شکل گرفت، نیست و نخواهد بود. پس امروز نیاز مبرم جامعهمان در این است که آرمانها را مدام تکرار کنیم و مدام مطالبه کنیم. چون مطالبهگریِ آرمانها خیلی چیز خوبی است و از آن چیزهایی است که از آن نباید دست برداشت.
پس دیگر در سخنان خود نگویید وظیفه خبرنگاران پرسشگری است نه مطالبه گری و هرگز از جامعه خبر و رسانه نخواهید تنها پرسشگر باشند چون با سخنان رهبر شهیدمان در تناقض است. من به عنوان یک از اهالی رسانه، مطالبه گری را از رهبر شهیدم آموخته ام و به درستی می دانم که مطالبه گری اصلی لاینفک از حق و حقوق شهروندیم است و، وظیفه ای سنگین در قبال کشورم و مردمان محترمش، که به واسطه خبرنگار بودنم بر دوشم سنگینی می کند.